Meus favoritos

Martirológio · 16 de outubro

16 de outubro

Memória  19 comemorações neste dia.

  1. 1

    Santa EdvigesMemória facultativa

    Santa Edviges , religiosa, natural da Baviera e duquesa da Silésia, que se dedicou generosamente ao auxílio dos pobres, para os quais fundou vários albergues e, depois da morte do seu esposo, o duque Henrique, se retirou num mosteiro de monjas cistercienses que ela própria tinha fundado e de que era abadessa sua filha Gertrudes, onde passou activamente o resto dos seus dias. Morreu em Trebnitz, na Polônia, no dia quinze de Outubro.

    Ver no original — latim (editio typica altera, 2004)

    Hierosolymre, commemoratio sancti Longini, qui miles c61itur latus Domini cruci affixi lancea aperiens.

    Tradução italiana (CEI 2004)

    Santa Edvige, religiosa, che, di origine bavarese e duchessa di Polonia, si dedicò assiduamente nell’assistenza ai poveri, fondando per loro degli ospizi, e, dopo la morte del marito, il duca Enrico, trascorse operosamente i restanti anni della sua vita nel monastero delle monache Cistercensi da lei stessa fondato e di cui era badessa sua figlia Gertrude. Morì a Trebnitz in Polonia il 15 ottobre. anta Margherita Maria Alacoque, vergine, che, S entrata tra le monache dell’Ordine della Visitazione della beata Maria, corse in modo mirabile lungo la via della perfezione; dotata di mistici doni e particolarmente devota al Sacratissimo Cuore di Gesù, fece molto per promuoverne il culto nella Chiesa. A Paray-le-Monial nei pressi di Autun in Francia, il 17 ottobre, si addormentò nel Signore.

    Fontes & referências

    Martirológio Romano, 2ª ed. típica (2004, Editrice Vaticana); cotejado com liturgia.pt.

    † 1243
  2. 3

    Santo Elífio

    Na região de Toul, na Gália, hoje na França, Santo Elífio , que é venerado como mártir.

    Ver no original — latim (editio typica altera, 2004)

    In agro Tullensi Gallire, sancti Eliphii, qm martyrii coronam accepisse traditur.

    Tradução italiana (CEI 2004)

    Nel territorio di Toul in Francia, sant’Elifio, che si tramanda abbia ricevuto la corona del martirio.

    Fontes & referências

    Martirológio Romano, 2ª ed. típica (2004, Editrice Vaticana); cotejado com liturgia.pt.

    † séc. IV
  3. 4

    Santos Martiniano, Saturiano, com dois irmãos seus e Máxima

    Comemoração dos santos Martiniano e Saturiano , mártires na África Setentrional, com dois irmãos seus , que, durante a perseguição dos Vândalos no tempo do rei ariano Genserico, eram escravos de um vândalo e tinham sido convertidos à fé de Cristo por Santa Máxima , virgem, sua companheira de escravidão. Pela sua constância na fé católica, foram fustigados e feridos até aos ossos com varas nodosas e depois enviados para o desterro dos mouros exilados, onde foram condenados à morte por terem convertido alguns deles à fé de Cristo. Quanto a Santa Máxima, liberta depois de superar muitas tribulações, morreu em paz num mosteiro, como mãe de muitas virgens.

    Ver no original — latim (editio typica altera, 2004)

    Commemoratio sanctorum Martiniani et Saturiani, martyrum in Africa, cum duobus fratribus eorum, qui, tempore vandalicre persecutionis, sub Genserico rege ariano, cum Vandali cuiusdam servi essent, a sancta Maxima virgine, ipsorum conserva, ad Christi fidem conversi, pro constantia fidei cath61icre primum nodosis fustibus cresi sunt et usque ad ossa laniati, dein inter Mauras exsules relegati, ubi, cum nonnullos ad fidem Christi adduxissent, morte damnati sunt; Maxima vero, post multos superatos agones liberata, in monasterio multarum virginum mater sancto fine quievit.

    Tradução italiana (CEI 2004)

    Commemorazione dei santi Martiniano e Saturiano, martiri in Africa, insieme a due loro fratelli, che, al tempo della persecuzione vandalica perpetrata sotto il re ariano Genserico, schiavi di un vandalo, erano stati convertiti alla fede in Cristo da santa Massima, vergine, loro compagna di schiavitù, e, dopo essere stati percossi con grossi bastoni e lacerati fino all’osso per la loro fermezza nella retta fede, vennero infine relegati in esilio tra i Mori, dove furono condannati a morte per aver condotto alcuni alla fede in Cristo; Massima, invece, liberata dopo aver superato molti combattimenti, si addormentò santamente in un monastero, dove era divenuta madre di molte vergini.

    Fontes & referências

    Martirológio Romano, 2ª ed. típica (2004, Editrice Vaticana); cotejado com liturgia.pt.

    † séc. V
  4. 5

    Santos Amando e Juniano

    No território de Limoges, na Aquitânia, atualmente na França, os santos Amando e seu discípulo São Juniano , eremitas.

    Ver no original — latim (editio typica altera, 2004)

    In territorio Lemovicensi Aquitanfre, sanctorum Amandi eiusque discipuli uniani, eremitarum.

    Tradução italiana (CEI 2004)

    Nel territorio di Limoges in Aquitania, ora in Francia, santi Amando e il suo discepolo Giuniano, eremiti.

    Fontes & referências

    Martirológio Romano, 2ª ed. típica (2004, Editrice Vaticana); cotejado com liturgia.pt.

    † séc. VI
  5. 6

    São Galo

    Perto de Arbon, na Germânia, atualmente na Suíça, São Galo , presbítero e monge, que, foi recebido ainda adolescente por São Columbano no mosteiro de Bangor, na Irlanda, propagou diligentemente o Evangelho nesta região e ensinou aos seus irmãos a disciplina monástica. Descansou no Senhor quase centenário.

    Ver no original — latim (editio typica altera, 2004)

    Apud Arbonam in Germania, sancti Galli, presbyteri et monachi, qui, adhuc puer a sancto Columbano in monasterium Bancorense Hiberni& exceptus, demum in hac regione sedulo Evangelium propagavit et monasticis fratres imbuit disciplinis, donec prope centenarius in Deo quievit.

    Fontes & referências

    Martirológio Romano, 2ª ed. típica (2004, Editrice Vaticana); cotejado com liturgia.pt.

    † 645
  6. 7

    São Mumolino

    Em Noyon, na Nêustria, hoje na França, São Mumolino , bispo, que, sendo monge, ajudou Santo Audomaro na missão evangelizadora e depois sucedeu a Santo Elígio na sede episcopal.

    Ver no original — latim (editio typica altera, 2004)

    Noviomi in Neustria, sancti Mummolini, episcopi, qui primum monachus in 6pere missionis sanctum Audomarum adiuvit, dein in sede episcopali sancto Eligio successit.

    Tradução italiana (CEI 2004)

    A Noyon in Neustria, ora in Francia, san Mummolino, vescovo, che dapprima da monaco aiutò sant’Audomaro nel lavoro missionario e succedette poi a sant’Eligio nella sede episcopale.

    Fontes & referências

    Martirológio Romano, 2ª ed. típica (2004, Editrice Vaticana); cotejado com liturgia.pt.

    † c. 680
  7. 8

    São Lulo

    No mosteiro de Heresfeld, na Francónia da Germânia, na hodierna Alemanha, São Lulo , bispo de Mogúncia, que, sendo companheiro e colaborador de São Bonifácio na obra da evangelização, foi por ele ordenado bispo, para que fosse um mestre para os presbíteros, um doutor da Regra para os monges, um pregador fiel e pastor para o povo cristão.

    Ver a tradução italiana (CEI 2004)

    Nel monastero di Heresfeld nella Franconia in Germania, san Lullo, vescovo di Magonza, che, compagno e collaboratore di san Bonifacio nella predicazione, fu da lui ordinato vescovo, perché fosse per i sacerdoti una guida, per i monaci un maestro della regola e per il popolo cristiano un predicatore e pastore fedele.

    Fontes & referências

    Martirológio Romano, 2ª ed. típica (2004, Editrice Vaticana); cotejado com liturgia.pt.

    † 786
  8. 9

    São Vital

    No território de Retz, perto de Nantes, na Bretanha Menor, hoje na França, São Vital , eremita.

    Ver no original — latim (editio typica altera, 2004)

    · 1n pago Ratiatensi prope Nannetes in Britannia Minore, sancti Vitalis, eremit&. 11 *. In pago Mirapicensi ad Pyremeos in Gallia, sancti Gauderici, agricol&, pietate erga Dei Genetricem clari.

    Tradução italiana (CEI 2004)

    Nel territorio di Retz vicino a Nantes in Bretagna, san Vitale, eremita.

    Fontes & referências

    Martirológio Romano, 2ª ed. típica (2004, Editrice Vaticana); cotejado com liturgia.pt.

    † séc. VIII
  9. 10

    São Gauderico, agricultor, insigne pela sua devoção à Mãe de Deus.

    No território de Mirepoix, junto aos Pireneus, na Gália, também na hodierna França, São Gauderico , agricultor, insigne pela sua devoção à Mãe de Deus.

    Ver no original — latim (editio typica altera, 2004)

    In pago Mirapicensi ad Pyremeos in Gallia, sancti Gauderici, agricol&, pietate erga Dei Genetricem clari.

    Tradução italiana (CEI 2004)

    Nel territorio di Mirepoix presso i Pirenei in Francia, san Gauderíco, contadino, insigne per la pietà verso la Madre di Dio.

    Fontes & referências

    Martirológio Romano, 2ª ed. típica (2004, Editrice Vaticana); cotejado com liturgia.pt.

    † c. 900
  10. 11

    Santa Bonita

    Em Brioude, na região dos Arvenos, na Aquitânia, atualmente também na França, Santa Bonita , virgem.

    Ver no original — latim (editio typica altera, 2004)

    Brivate apud Arvernos in Aquitania, sanct& Bonit&, virginis.

    Tradução italiana (CEI 2004)

    A Brioude presso Clermont-Ferrand in Aquitania, sempre in Francia, santa Bonita, vergine.

    Fontes & referências

    Martirológio Romano, 2ª ed. típica (2004, Editrice Vaticana); cotejado com liturgia.pt.

    † séc. IX/XI
  11. 12

    Santo Anastásio

    Em Pamiers, junto aos Pireneus, também na França, Santo Anastásio , monge, que, natural de Veneza, abraçou a vida eremítica na ilha de Tombelaine, perto de Mont-Saint-Michel, depois a vida monástica em Cluny, finalmente a vida na solidão durante os últimos anos da sua vida.

    Ver no original — latim (editio typica altera, 2004)

    Apud Apamias ad Pyremeos item in Gallia, sancti Anastasii, monachi, qui, Venetiis natus, primum vitam duxit eremiticam in Tumbella insula prope Montem Sancti Michaelis, dein monasticam Cluniaci, demum ultimos per annos in solitudine secessit.

    Tradução italiana (CEI 2004)

    A Pamiers presso i Pirenei sempre in Francia, sant’Anastasio, monaco, che, nato a Venezia, condusse dapprima vita eremitica nell’isola di Rocher de Tombelaine vicino a Mont-Saint-Michel, poi monastica a Cluny, per ritirarsi infine negli ultimi anni in solitudine.

    Fontes & referências

    Martirológio Romano, 2ª ed. típica (2004, Editrice Vaticana); cotejado com liturgia.pt.

    † c. 1085
  12. 13

    São Beltrão

    Em Cominges, também junto aos Pireneus, na França, São Beltrão , bispo, que, por indicação do papa São Gregório VII, trabalhou arduamente para a reforma da Igreja, reconstruiu a sua cidade abandonada e em ruínas e edificou junto à catedral um claustro e um cabido de Cônegos Regrantes segundo a Regra de Santo Agostinho.

    Ver no original — latim (editio typica altera, 2004)

    Convenis it~m apud montes Pyrenreos Galli&, sancti Bertrandi, episcopi, qui consiliis a sancto Gregorio papa Septimo captis ad reformandam Ecclesiam strenue interfuit, civitatem suam incultu temporis eversam restituit et apud cathedralem ecclesiam ah integro exstructam canonicos regulares disciplina sancti Augustini adstrictos instituit.

    Tradução italiana (CEI 2004)

    A Cominges sempre sul versante francese dei Pirenei, san Bertrando, vescovo, che, su indicazione del papa san Gregorio VII, si adoperò strenuamente per la riforma della Chiesa, restaurò la sua città rovinata dall’incuria del tempo e ricostruì interamente la cattedrale, dove istituì i canonici regolari sotto la disciplina di sant’Agostino.

    Fontes & referências

    Martirológio Romano, 2ª ed. típica (2004, Editrice Vaticana); cotejado com liturgia.pt.

    † c. 1123
  13. 14

    Beato Gerardo de Claraval

    No mosteiro de Igny, na região de Reims, igualmente na França, o passamento do Beato Gerardo de Claraval , abade, que foi assassinado por um iníquo monge durante uma visita a este cenóbio.

    Ver no original — latim (editio typica altera, 2004)

    In monasterio Igniensi pagi Gallire Remensis, transitus beati Gerardi Claravallensis, abbatis, qui in hoe crenobio visitando a monacho nequam occisus est.

    Tradução italiana (CEI 2004)

    Nel monastero di Igny nel territorio di Reims in Francia, transito del beato Gerardo da Chiaravalle, abate, ucciso da un monaco malvagio mentre era in visita in questo cenobio.

    Fontes & referências

    Martirológio Romano, 2ª ed. típica (2004, Editrice Vaticana); cotejado com liturgia.pt.

    † 1177
  14. 15

    São Longinos, venerado como o

    Em Jerusalém, a comemoração de São Longinos , venerado como o soldado que abriu com a lança o lado do Senhor pregado na cruz.

    Ver no original — latim (editio typica altera, 2004)

    Hierosolymre, commemoratio sancti Longini, qui miles c61itur latus Domini cruci affixi lancea aperiens.

    Tradução italiana (CEI 2004)

    A Gerusalemme, commemorazione di san Longino, venerato come il soldato che aprì con la lancia il costato del Signore crocifisso.

    Fontes & referências

    Martirológio Romano, 2ª ed. típica (2004, Editrice Vaticana); cotejado com liturgia.pt.

  15. 16

    São Gerardo Majella

    Em Materdómini, na Campânia, São Gerardo Majella , religioso da Congregação do Santíssimo Redentor, que, arrebatado pelo amor de Deus, abraçou um género de vida rigorosíssimo e, exuberante de zelo por Deus e pelas almas, ainda jovem descansou piedosamente no Senhor.

    Ver no original — latim (editio typica altera, 2004)

    Muri in Lucania, sancti Gerardi Maiella, religiosi e Congregatione Sanctissimi Redemptoris, qui, impetu amoris in Deum captus, ubique asperrimum vitre genus amplexus est et, Dei animarumque zelo consumptus, adhuc iuvenis pie quievit.

    Tradução italiana (CEI 2004)

    A Materdomini in Campania, san Gerardo Majella, religioso della Congregazione del Santissimo Redentore, che, rapito da un intenso amore per Dio, abbracciò ovunque si trovasse un austero tenore di vita e, consumato dal suo fervore per Dio e per le anime, si addormentò piamente ancora in giovane età.

    Fontes & referências

    Martirológio Romano, 2ª ed. típica (2004, Editrice Vaticana); cotejado com liturgia.pt.

    † 1755
  16. 17*

    Beato Jesus Villaverde Andrés

    Em Madrid, na Espanha, os Beato Jesus Villaverde Andrés , presbítero da Ordem dos Pregadores e mártir, que, na mesma perseguição religiosa, perseverou na fé em Cristo até à morte.

    Ver no original — latim (editio typica altera, 2004)

    Prope Cracoviam in Polonia in campo exitii Oswifl_cim seu Auschwitz, beatorum Aniceti Koplinski, ex Ordine Fratrum Minorum Capuccinorum, et Iosephi Jankowski, e Societate Apostolatus Cath61ici, presbyterorum et martyrum, qui, patria more militari a sectatoribus nefarire doctrinre hominibus et fidei infensre invasa, alter in conclave mortifero vapore inquinatum conditus, alter a vigilibus castri trucidatus, Christi fidem ad mortem usque testati sunt.

    Fontes & referências

    Martirológio Romano, 2ª ed. típica (2004, Editrice Vaticana); cotejado com liturgia.pt.

    † 1936
  17. 18

    Beatos Aniceto, Koplinski, José e Jankowski

    Perto de Cracóvia, na Polônia, no campo de concentração de Auschwitz, os beatos Aniceto Koplinski , da Ordem dos Frades Menores Capuchinhos, e José Jankowski , da Sociedade do Apostolado Católico, presbíteros e mártires, que, durante a ocupação militar da sua pátria por sequazes de uma nefanda doutrina hostil aos homens e à fé cristã, deram testemunho da sua fé em Cristo até à morte, um na câmara de gás, o outro assassinado pelos guardas do campo.

    Ver no original — latim (editio typica altera, 2004)

    In monasterio Igniensi pagi Gallire Remensis, transitus beati Gerardi Claravallensis, abbatis, qui in hoe crenobio visitando a monacho nequam occisus est.

    Tradução italiana (CEI 2004)

    Vicino a Cracovia in Polonia, nel campo di sterminio di Auschwitz, beati Aniceto Kopli ski, dell’Ordine dei Fratin´ Minori Cappuccini, e Giuseppe Jankowski, della Società dell’Apostolato Cattolico, sacerdoti e martiri, che, durante l’occupazione militare della patria da parte dei seguaci di un’empia dottrina ostile agli uomini e alla fede, testimoniarono fino alla morte la fede in Cristo, l’uno ucciso in una camera a gas, l’altro dalle guardie del campo.

    Fontes & referências

    Martirológio Romano, 2ª ed. típica (2004, Editrice Vaticana); cotejado com liturgia.pt.

    † 1941
  18. 19*

    Beato Agostinho Thevarparampil “Kunjachan”

    Em Ramapuram, localidade de Palai, na Índia, o Beato Agostinho Thevarparampil “Kunjachan”, presbítero.

    Fontes & referências

    Martirológio Romano, 2ª ed. típica (2004, Editrice Vaticana); cotejado com liturgia.pt.

    † 1973
Ordo — agenda editorial católicaOrdo · agenda editorial católicaO santo de hoje você já viu. E o de amanhã?O Ordo coloca o ano litúrgico inteiro — santos, festas e leituras — debaixo da sua pauta.Ver como funciona →Grátis pra começar · calendário litúrgico + Martirológio